| تبليغات | X |
 |
سکوت سرد |
 |
|
نخواست او به من خسته بی گمان برسد
شکنجه بیشتر از این که پیش چشم خودت کسی که سهم تو باشد به دیگران برسد چه می کنی که اگر او را خواستی یک عمر به راحتی کسی از راه ناگهان برسد رها کنی برود از دلت جدا باشد به آنکه دوست ترش داشت به آن برسد رها کنی بروند تا دو پرنده شوند خبر به دورترین نقطه جهان برسد گلایه ای نکنی و بغض خویش را بخوری که هق هق تو مبادا به گوششان برسد ! نفرین نمی کنم که مباد ... خدا کند که نه به او که عاشق او بودم زیان برسد خدا کند که فقط این عشق از سرم برود خدا کند که فقط آن زمان برسد ... !!
"برای و به خاطر عشقش و سکوتش " ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ |
|
2 نوشته شده در
چهارشنبه بیست و پنجم آذر 1388ساعت 0:12 توسط |
|
|
خیلی سخته گل آرزوهاتو تو باغچه یکی دیگه ببینی و هزار بار
تو خودت بشکنی و آهسته زیر لب بگی گل من باغچه نو مبارک . ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ |
|
2 نوشته شده در
شنبه دوم آبان 1388ساعت 0:30 توسط |
|
|
چراغ ها خاموش !
می خواهم چشم هایم به تاریکی عادت کنند . من به روشنایی دروغین شهر آلوده ام ِ به روشنایی مصنوعی لامپ های مهتابی و نور دروغ گوی لامپ های آبی که خاکستر های نفرت انگیز را دوست داشتنی جلوه می دهند . من به روشنایی بی صداقت لامپ های سبز ِ و نور بی حرارتشان آلوده ام ِ به دروغ های نورانی رنگارنگ . . . دلم تنگ است برای ستاره های دوست داشتنی و خورشید مهربان . ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ |
|
2 نوشته شده در
پنجشنبه سی ام مهر 1388ساعت 15:36 توسط |
|
|
یادته گرگم به هوا
بازی می کردیم اون روزا ؟ یا حمومک مورچه داره تو اون حیاط با صفا بازی هامون چه حالی داشت ِ لحظه هامون چه آبی بود اون روزای خوب و قشنگ گذشت و مثل خوابی بود . باغچه پر اطلسی و حوض پر آب یادته ؟ درخت توت قرمز وسیب گلابو یادته ؟ مادر بزرگا اون روزا صفایی داشت قصه هاشون دخترا تو فکر پنکک و تو خط شینیون نبودن از غم گوز بینی هاشون هم دلشون یه کاسه خون نبود بابا رقابت نمی کرد با پولدارای شهرمون چک نمی داد تا بخره اثاثای گرون گرون این روزا دنیا یعنی پول دنبال اون دوون دوون وقتی به دستش میاریم میره پای درمونمون تخت خوابا چه راحتند ِ اما کو خواب راحتی ؟ مبل ها چه دبش و عالی اند ِ کو وقت استراحتی ؟ حالا دیگه بچه هامون بازی هاشون اس ام اسه ورزش صبحگاهی شونم ِ بلوتوثه تو مدرسه مادر بزرگا هم دیگه یه حال میزون ندارن برای قصه گفتنم حوصله چندون ندارن . ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ |
|
2 نوشته شده در
دوشنبه دوم شهریور 1388ساعت 2:20 توسط |
|
|
شاعرانه نیست !
انعکاس ماه خاطرات شب سایه سیاه . شاعرانه نیست ! آبی غلیظ پرده اتاق حرف تند و تیز . شاعرانه نیست ! قاب عکس تو مرد مهربان داس ماه نو . شاعرانه نیست ! بی تو چشم من موج می زند اشک و خشم من . بی تو این جهان شاعرانه نیست ! باورم کن این بهانه نیست پدر ... خدایا ! پشت پنجره باران می آید نمی دانم چرا باید جای خالی های خشک و خالی روی زمین با قطرات باران پر شود !
روزت مبارک پدر . ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ |
|
2 نوشته شده در
دوشنبه پانزدهم تیر 1388ساعت 0:41 توسط |
|
|
خدایا کفر نمی گویم
گویم ِ پریشانم ِ چه می خواهی تو از جانم ؟! مرا بی آنکه خود خواهم اسیر زندگی کردی . خداوندا ! اگر روزی ز عرش خود به زیر آیی لباس فقر پوشی غرورت را برای تکه نانی به زیر پای نامردان بیاندازی و شب آهسته و خسته تهی دست و زبان بسته به سوی خانه باز آیی زمین و آسمان را کفر می گویی نمی گویی ؟! خداوندا ! اگر در روز گرما خیز تابستان تنت بر سایه دیوار بگشایی لبت بر کاسه مسی قیر اندود بگذاری و قدری آن طرف تر عمارت های مرمرین بینی و اعصابت برای سکه ای این سو و آن سو در روان باشد زمین و آسمان را کفر می گویی نمی گویی ؟! خداوندا ! اگر روزی بشر گردی زحال بندگانت با خبر گردی پشیمان می شوی از قصه خلقت ِ از این بودن ِ از این بدعت . خداوندا تو مسئولی . خداوندا تو می دانی که انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است ِ چه رنجی می کشد آنکس که انسان است و از احساس سر شار است ... ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ |
|
2 نوشته شده در
جمعه پنجم تیر 1388ساعت 7:34 توسط |
|
|
دعا کردم به بهترین خدا
و بخشوده نشدم گریه کردم در گرمترین آغوش و آرام نیافتم عاشق شدم به انسان خدا و خواب نرفتم فرار کردم به امن ترین زمین و خانه ام را نیافتم ... حالا هم کینه ای نمی ورزم تنها ِ چشم هایم را می بندم ... برای دروغ هایی که شنیدم و باور کردم ِ متاسف نیستم متاسفم برای دروغ هایی که پس از این باور خواهم کرد ! ترجیح می دهم به گونه ای زندگی کنم که فکر کنم خدا وجود دارد و زمانی که مردم ِ بفهمم وجود ندارد . تا اینکه به گونه ای زندگی کنم که فکر کنم خدایی وجود ندارد و زمانی که مردم بفهمم خدا وجود دارد . |
|
2 نوشته شده در
یکشنبه دهم خرداد 1388ساعت 0:45 توسط |
|
|
هنگام رفتن
در چشمان عشق نگریستن آنچنان مشتاق ماندنت می کند که پای رفتنت سست می شود ورفتن را مرگ می پنداری پس چشمانت را ببند وپا در جاده بگذار وهمیشه به یاد داشته باش گاهی وقت ها برای بودن باید رفت ...... ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ |
|
2 نوشته شده در
جمعه هفتم فروردین 1388ساعت 0:25 توسط |
|
|
در آن روز بهاری چه سنگین گذشت عصر بارانی ام
گویی نوازش نمی کرد ، باران صورتم را وباز دوباره شکست تکه ای از شکسته های قلبم درآن گوشه ی بهاری گریه ام ، فریادم ، تنها سکوتی بود تا حرفهایم در بستری از بغض بخوابند کاش گفته بودم ... کاش گفته بودم تو روزی بتی بودی که قلبم ستایشت می کرد دریغ از گوشه چشمی که همان ، بت شکنم کرد ! وامروز ... روزی حرف هایم را تکه های قلب صبورم را رد پای اشکهای پنهانی ام را جا گذاشتم در دفتری سپید آنچه را که از تو برای خود یا از خود برای تو می توانستم پیشکشت کنم نمی دانستم برای تو تماشاییست التهاب کشنده ی دوری هر زمان ، بر سینه ی سفیدش می کشیدم طرحی از حرف ها را برایت در آن دفتر ... بارها و بارها و بارها گفته بودی ، از غرورم ، از سکوتم ، خسته ای من روزی شکستم هر دو را گفته بودم ، از سکوتت ، از غرورت خسته ام به خاموشی مغرورانه ات شکستی تو مرا با تو گفتم از همه تنهایی ام ، خستگی ام با تو گفتم تا بدانی با همه ناجیگری ، بی ناجی ام تو اما ، سکوتت خنجری بود بر قلب من و حضورت ، مرهمی بر زخم من ! اما روزی خواستم از تو بی بهانه گذر کنم پیله ات از دیوارهای آهنی سخت تر بود دیگر سرانگشتان نحیفم را یارای ریسیدن ابریشم های آهنی نبود از کاویدن وجودت برای ذره ای محبت خسته بودم ، خسته ء خسته ... ذره محبتی نبود نگاهت عشق را ز یادم می برد آه که در چشمانت کمی مهربانی نبود جنس قلبت سنگ خارا خشم تو چون خشم دریا وای ازاین خشم به دریا هیچ ماهی نیست !!! این همه بهانه را هیچ وقت در گوشت نخواندم می دانستم برای شنید نش شنوا گوشی نبود و این چنین از تو بی بهانه گذر کردم ... ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ |
|
2 نوشته شده در
دوشنبه سوم فروردین 1388ساعت 0:58 توسط |
|
|
چرا همیشه از آیینه و نور بگوییم
گاهی هم از تاریکی و فولاد بگوییم گاهی بجای ستودن عشق آنرا محکوم کنیم مجازاتش ، حقیقت !! ببیند که به اسم او ، چه ها نمیکنند؟ بگذاریم که دلش ز خیانت بشکند . گاهی هم صلح را بازداشت کنیم و بفرستیم به میدان جنگ بگذاریم که لمس کند وحشت مردن و خون سرخ و گرم . گاهی از صداقت بازجویی کنیم که تو کجا بودی وقتی که دروغ دردلها پرسه می زد و ریا می فروخت؟ بیایید گاهی وفاداری را به دادگاه طلاق بفرستیم و بیاندازیم وسوسه را بر جانش و بگذاریم زُل زند چشمهای وقاحت بر چشمهایش ... بگذاریم بلرزد از وحشت تکه تکه شدن بگذاریم که بکشد رنج اختیار . . . گاهی به عصمت گناه تزریق کنیم بگذاریم تب کند ز لذت بشناسد پشیمانی ! بگذاریم بریزد دلش ز ترس و بلغزد تلو تلو خوران به درهء تفریط . بگذاریم تا بچشد عریانی شرم ... و لمس کند سردی مرگ گاه دعا را ببریم به بخش سرطان بگذاریم ببیند به چشم ، درد و یأس ......... بگذاریم که کلافگی نیشش زند نداند چکار کند؟ بدود هر طرف ز مرهم درد ... و کاش گاهی فقط گاهی کمی با خود صادق باشیم ..... |
|
2 نوشته شده در
جمعه سی ام اسفند 1387ساعت 0:10 توسط |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
از دیاری می گذر یم که سکوت از آن سرچشمه می گیرد و زمزمه ’ فراق را در دل خسته دلان زنده می کند ...
|
| پیوندها |
|
دریچه خیال دلبستگان چشم انتظار من باش دختر مهتاب جسد آستان جانان فانوس خیس فانوسک خاموش چکامه های دل من و تو ....::::شبگرد تنها::::.... روضه قلب |
|
RSS
|